Menu Sluiten

Rouw in de kast

Rouw in de kast
Blogs volgen of delen?

Wat staat er op de planken van de kast van jouw leven? Heb jij bijvoorbeeld kunnen rouwen na jouw scheiding? Heb je de rouw met je leven kunnen verweven of ben je nog steeds aan het overleven? Ligt jouw rouw nog gestold in de kast te wachten op het moment dat het naar buiten komt? Wat is jouw rouw-verhaal?

Rouw in de kast

De ontmoeting

“Ik had geen andere keus,” zegt de vrouw die naast mij aan tafel zit. De thee staat voor haar op de tafel. Net als het schaaltje met zelfgebakken koekjes en een grote doos met tissues.
“Van het een op het andere moment was mijn man weg. De ene dag had ik een gelukkig huwelijk en voelde ik me op handen gedragen. De volgende dag was alles weg. Hij bleek al maanden vreemd te gaan en vertelde me dat ik de vreselijkste vrouw op aarde was. Hij veranderde van mijn best vriend in mijn ergste vijand.
Daar stond ik dan. Moeder van twee jonge kinderen. Eentje net op de kleuterschool. De andere een peutertje. Ik had geen keus. Ik moest door. Het is nu ruim tien jaar geleden. Nu pas heb ik het gevoel dat ik er ruimte is om te gaan rouwen.”
Terwijl ik naar haar verhaal luister springen de tranen in mijn ogen. Wat een moedige mooie vrouw. Ik realiseer me dat rouw na een scheiding ontzettend onderschat wordt.

Gestolde rouw

Mijn oma vulde ieder jaar mokken van de kringloopwinkel met vet, vogelzaden en een stokje waarop ze konden zitten. De blokken frituurvet werden in een pan omgesmolten en vervolgens met zaad en al voorzichtig in de mok gestort. Daarna stolde het. De zaden verborgen zich tussen het gestolde vet en de vogels hadden heel wat werk om de zaden naar binnen te krijgen. Zelfs vanaf het liefdevol geplaatste takje was het nog een hele klus.

Je leven kan van het ene op het andere moment smelten als frituurvet.
Van de vorm waarin het oorspronkelijk stond blijft niets meer over. Maar in de vloeibare variant blijft niets zitten en plakken. Net als deze moeder moet je soms door. Je raapt jezelf bijeen. Je laat het levensvet weer stollen op een manier waarop het voor jou mogelijk is op een bepaalde manier door te gaan. Met de scherven van je leven er nog in.

Overleven

Ons lijf is prachtig gemaakt. We hebben een automatische functie in ons lichaam die aan gaat wanneer we ons bedreigd voelen. De een vlucht, de ander verstijft en weer een ander gaat in de aanval. Maar het is altijd de bedoeling dat we overleven. Dit gebeurt ook met onverwachte en heftige gebeurtenissen in je leven. Je schiet een voor jouw werkende overlevingsfase is. Jouw lijf moet iets doen zodat je de eerste periode overleeft. Je kapselt je gevoelens als het ware in en je beschermt je lijf tegen de overweldigende golf van alle emoties die het verlies met zich meebrengt.
Riet Fiddelaers- Jaspers schrijft:

Wanneer het verdriet er mag zijn en wanneer er in je omgeving een bedding voor je is dan zal de beschermlaag in de loop van de tijd je gevoelens in proporties door laten. De ene keer iets meer. De andere keer iets minder. Dat is volkomen normaal en zelfs een gezonde manier. Het voorkomt dat je overspoeld wordt door emoties en helpt je letterlijk te overleven.

Met mijn ziel onder de arm. Riet Fiddelaers- Jaspers. blz 106.


Hoe jij overleeft en hoe lang die fase duurt ligt dus voor een groot deel aan de veiligheid van de omgeving. Is er voor jou een plek waar jij je gevoelens kwijt kan? Waar het mag zijn?
Wanneer dat niet zo is kan de overlevingsfase jaren duren.  
Je rouw ligt op de plank. Gestold als frituurvet met de scherven er nog in.

Rouw in de kast

Maar als je rouw in de kast op de plank ligt, heb je het nog steeds geen plekje gegeven. Het wacht tot het moment dat je het kan verweven met je leven.

Maar wanneer dat te lang duurt zoekt het een andere uitweg. Het moet uit je lijf. Wanneer je lijf om welke reden dan ook geen kans heeft dat te doen kan je rouw zelfs omslaan in lichamelijke klachten.

De vrouw bij mij aan tafel vertelt verder. Een breuk in haar lijf duurde twee jaar voordat het eindelijk genezen was. Daarnaast kreeg ze op allerlei rare plekken ontstekingen die maar bleven voortduren. Haar overlevingsstand had te lang geduurd. Het was tijd om de gestolde rouw op te pakken. Om de scherven eruit te gaan halen en deze langzaam te verweven.

rouw uit de kast

Rouw uit de kast

Wat staat er op de plank als jij de kast van leven open trekt?
Heb jij onverklaarbare lichamelijke klachten die voort zouden kunnen komen uit onverwerkt verdriet?
Wil jij samen met mij voorzichtig kijken wat er uit de kast komt?
Het is mijn verlangen om jou te helpen je verdriet een plekje te geven. Rouw kan je bitter maken, maar ook rijker, wanneer je mensen om je heen hebt die je in liefde begeleiden en verder helpen.

Je bent van harte welkom met je verhaal.

Blogs volgen of delen?

1 reactie

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *