Menu Sluiten

Brieven aan mijn zoon Joah – Introductie

Brieven aan Joah
Blogs volgen of delen?

gedachten en belevenissen van een rouwende moeder

For English translation click here

Brieven aan mijn zoon Joah. Ik schrijf ze, hij leest ze niet. Tenminste, daar ga ik vanuit of er moet in de hemel iets bedacht zijn op het analfabetisme bij baby’s. Wellicht dat Jezus ze voorleest als verhaaltje voor het slapen gaan, al kan ik me dan wel wat spannenders indenken dan de gedachten en belevenissen van een rouwende moeder. Ik publiceer ze, iedere tweede vrijdag van de maand, omdat jij (of iemand uit je omgeving) er misschien iets aan hebt. 

Kletsen

Lieve Joah,

Kletsen met jou, de week dat je bij ons was deed ik dat zoveel. Ik lag uren naar je te staren, je prachtige handjes, je voetjes, je gezichtje dat ik herkende alsof ik allang wist hoe jij eruit zou zien. Op 11 mei 2020 ben jij stilgeboren en naast dat dat dus heel stil was, schudde mijn wereld op zijn grondvesten. Ik werd mama! Van jou! Jouw hele leven was ik dat, mijn hele leven zal ik dat blijven. En mama’s kletsen tegen hun zoons, tot ze er gek van worden. In mijn brieven aan jou vertel ik je dus ook van alles: over mijn warrige zelf, je fantastische vader, jouw kleine broertje Jaèl (die 14 maanden jonger is dan jij) en natuurlijk over Thijs, ons meest trouwe, liefhebbende, harige gezinslid, die ongetwijfeld jouw beste vriend zou zijn geweest. Er zal vast geen logica zitten in de brieven die ik je schrijf, omdat mijn brein (en rouwen) nou eenmaal niet logisch is. En misschien doe ik het wel meer voor mezelf dan voor jou, maar ik mis je en zo voel je weer een beetje dichterbij.

Liefs, mama

Brieven aan Joah
Dichtbij mij
fotocredits: bergsma-lifestyle.nl

Letters to my son Joah – introduction

thoughts and experiences of a grieving mother

Letters to my son Joah. I write them, he doesn’t read them. At least, that’s what I assume or in heaven something must have been invented for illiteracy in babies. Perhaps Jesus reads them as a bedtime story, although I can imagine something more exciting than the thoughts and experiences of a grieving mother. I’m publishing them because it might be of some use to you or someone around you.

Chatter

Dear Joah,

Chatting with you, the week you were with us: I did it kind of non-stop. For hours I was staring at you, your beautiful hands, your feet, your face that I recognized as if I already knew what you would look like. On May 11, 2020 you were stillborn and besides that it was very quiet, my world shook to its foundations. I became a mom! Yours! All your life I was your mom and all my life I will be. And mommies chat to their sons until it drives them crazy. In my letters to you I tell you all kinds of things: about my crazy self, your wonderful father, your little brother Jaèl (who is 14 months younger than you) and of course about Thijs, our most loyal, loving, furry member of the family, who undoubtedly would have been your best friend. There will probably be no logic in the letters I write to you, because my brain (and mourning) just doesn’t make sense. And maybe I do it more for myself than for you, but I miss you and in this way you feel just a bit closer.

Love, mom

Blogs volgen of delen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.