Menu Sluiten

Blog

meghan markle miskraam

Het verlies van een kind

“Het verlies van een kind betekent dat je een bijna ondraaglijk verdriet moet dragen dat door velen wordt ervaren, maar waarover weinig wordt gesproken”, schrijft de Meghan Markle na het verlies van haar tweede kindje.

Annemieke, zegt de vrouw aan de telefoon. ‘Het was maar negen weken. Ik snap niet dat ik hier zo overstuur van ben. Ik lig eindeloos te denken. Met mijn hand over mijn buik te wrijven. Te hopen dat ik het gedroomd heb. Dat dat moment op de wc niet gebeurd is’. Even is het stil, terwijl ik een droge snik hoor aan de andere kant van de lijn.
‘Ik heb m’n kindje doorgespoeld.’

Zakelijke rekening bankpas

Een rekening in 15 minuten

Ik zit aan mijn werktafel. Gewapend met een bak koffie en mijn telefoon probeer ik een zakelijke rekening te openen voor mijn eigen praktijk. Bij de opening van mijn praktijk dachten we na over welke telefoon ik nodig had. ‘Gewoon, eentje om te bellen’, was mijn simpele antwoord. Dus heb ik nu een eenvoudige telefoon waar ik mee kan bellen en appen, meer niet.

Ik heb al een zakelijke rekening. Maar bij het versturen van de eerste rekening van mijn praktijk kwam ik er achter dat dit bij deze bank niet kan in de vorm van een betaalverzoek. Dat is niet bepaald handig. Vandaar dat ik nu bezig ben een zakelijke rekening te openen bij een bank waar dat wel kan. De app vertelt me dat het allemaal zo geregeld moet zijn. ‘Open je rekening binnen vijftien minuten’, staat er.

Skype

Online verliesbegeleiding

Het verhaal van de vrouw op mijn computerscherm is hartverscheurend. Vanwege het besmettingsgevaar is het eigenlijk maar goed dat ze niet in mijn woonkamer op de bank zit. Het zou onmenselijk geweest zijn haar niet te troosten. Feit is dat ze honderden kilometers bij mij vandaan is. Dat er geen mogelijkheid is mijn arm om haar heen te slaan. Of haar een zakdoek aan te bieden.
Vandaag is mijn eerste rouwbegeleidingsgesprek online.

Een wandeling hand in hand met klein meisje

Rouw in de toekomst

Als je je ouders verliest, verlies je het verleden. Als je je kind verliest, verlies je toekomst.
Ik las of hoorde deze zin ergens na het overlijden van onze dochter.
Ik heb geen persoonlijke ervaring met het verlies van een van mijn ouders, maar dat moet heel heftig zijn. Ik ben het ook niet geheel eens met de opmerking dat je met het verlies van je ouders alleen het verleden verliest. Want ook hén mis je in de toekomst. Bij bruiloften, bij partijen, bij grote of juist kleine gelegenheid zoals de geboorte van een kind of het halen van een diploma.
Wat het verschil is, is dat bij het verlies van ouders er vaak een boekwerk ligt aan herinneringen. Aan foto’s. Aan leuke en ook minder leuke dingen. Het verhaal is completer.

Afhankelijk van de leeftijd van het overleden kind is dat boekwerk aan herinneringen minder groot. In ons geval is het maar een pagina aan herinneringen en foto’s. Er zal nooit iets bij komen…

fotoalbum

Linkjes

Onze kast onder de trap bevat lange planken met tientallen fotoboeken.
Vanmorgen trok ik er een uit de kast. In 1994 moet ik zijn.
Vol verwachting sla ik de bladzijden om van het album. Zou ik nog iets bewaard hebben?
Iets feitelijks van dat heftige wat ik nooit vergeten ben.
Iedere bladzijde moet ik langzaam lostrekken. De foto’s zitten aan elkaar vastgeplakt.
Het is 26 jaar geleden. Ik was toen 14 jaar.

De details weet ik niet meer precies. Misschien was het een woensdagmiddag of een zaterdag. Feit is dat het broertje van een vriendinnetje uit mijn HAVO 3 klas speelde in een maisveld. De tractor was de mais aan het kolven, reed naar achteren en zag het jongetje niet. Wouter, het achtjarige broertje van mijn vriendinnetje overleed aan de gevolgen van dat ongeluk. Ongeloof, verbijstering, en de vraag van ‘hoe dan?’ hingen in de lucht.

De stilgeboren baby van Chrissy en John

De baby van Chrissy en John

Het feit dat het coronavirus zo oplaait, dat ik geadviseerd word om met een mondkapje in de winkel te lopen raakt me. Ik ben in hart en nieren een verpleegkundige. Ik wil echt mensen helpen. Maar een mondkapje… Ik breng vanwege het beslaan van mijn bril vast anderen eerder in gevaar dan dat het bijdraagt aan de veiligheid. Ik zit vaker aan mijn gezicht omdat mijn bril beslaat en zonder bril ben ik blind dus dat is ook geen optie.

Deze gedachten schieten door mijn hoofd terwijl ik nu.nl door scroll naar nieuws wat mij wel interesseert. Ergens onderaan de pagina lees ik ‘Derde kind van Chrissy Teigen en John Legend kort na geboorte overleden.’
Mijn mondkapjes dilemma parkeer ik direct. Dit zijn problemen van hele andere orde. Het verliezen van een kind; DAT is pas een wereldprobleem.

Pagina uit The Boy, The Mole, The Fox and The Horse

Op het internet op zoek naar lokale rouwbegeleiding

De regen druppelt zachtjes naar beneden op ons terras. De kaarsjes in de woonkamer geven wat licht en gezelligheid op deze donkere, iets wat sombere, dag.
Met een warm dekentje over me heen zoek ik een website af. Ik zoek en zoek. Ga weer terug naar het menu. Klik op het knopje contact maar vindt opnieuw alleen telefoonnummers.

Tijdens het opzetten van mijn praktijk heb ik uren op websites van psychologen, therapeuten en andere rouwbegeleiders gekeken.
Wat vind ik mooi en wat minder? Wat wil ik uitstralen met mijn website? Welke tekst wil ik erop hebben staan? Welke contact gegevens. Maar ook: waar is het?

Spinnenweb

De eer om mee te mogen lopen met een ander

Terwijl ik mijn computer dicht klap valt mijn blik op een groot spinnenweb in de hoek van mijn slaapkamer. In het daglicht is hij niet zo goed zichtbaar. Maar nu de zon al onder is en ik mijn bedlampje heb aangeklikt is ‘ie onmiskenbaar aanwezig.
‘Morgen weer een dag. Morgen hangt ‘ie er ook nog wel’, denk ik.

Mijn hoofd valt moe op mijn kussen. Wat heb ik nou eigenlijk gedaan vandaag?

Kinder graven in het zonnetje

Spelen op een graf

Ik wandel rustig over het schelpenpad. Links grazen er wat koeien. Rechts wat hogere begroeiing. Het is ongelofelijk hoeveel kronkelingen en heuveltjes ze in deze polder hebben kunnen stoppen. Het landschap blijft veranderen.
Ik ben op weg naar de begraafplaats.
Terwijl ik loop bedenk ik me hoeveel jaren dit anders is geweest.

Voordat we Hannah een jaar geleden naar Hoofddorp verplaatsten was ik nog nooit alleen bij haar graf geweest. Vanuit het buitenland moesten we een bezoekje aan haar graf altijd even ‘inplannen’. Het gevolg was dat we vrijwel altijd met het hele gezin het graf bezochten.
Een mooi, wit met roze, erg onderhoudsvrij grafje.

Zoekresultaten Google voor rouwbegeleiding Praktijk Deborah

De strijd met Google

Ik ben niet zo’n strijder. Wanneer ik een persoonlijkheidstest doe, komt eruit dat ik juist liever een vredestichtster ben. Ik hou ervan mensen te verwelkomen in ons huis. Koffie en een mooi gesprek op de bank in onze huiskamer. Ik wil graag dat dat de ziel is van mijn praktijk. Verdriet dat bij het leven hoort. In gesprek over jouw verloren geliefde. Gewoon met koffie op de bank.

Maar nu ben ik zomaar in een strijd beland. Strijd om een goede plek op zoekfunctie Google:
“Rouwbegeleiding Hoofddorp”. Ik zou graag willen dat mijn website naar boven komt als dat gegoogled wordt.