Menu Sluiten

Brieven aan mijn zoon Joah – 1

For English translation click here

gedachten en belevenissen van een rouwende moeder

Brieven aan mijn zoon Joah. Ik schrijf ze, hij leest ze niet. Tenminste, daar ga ik vanuit of er moet in de hemel iets bedacht zijn voor het analfabetisme bij baby’s. Wellicht dat Jezus ze voorleest als verhaaltje voor het slapen gaan, al kan ik me dan wel wat spannenders indenken dan de gedachten en belevenissen van een rouwende moeder. Ik publiceer ze iedere tweede vrijdag  van de maand, omdat jij of iemand uit je omgeving er misschien wel iets aan hebt.

Brieven aan Joah

Brieven aan mijn zoon Joah – Introductie

gedachten en belevenissen van een rouwende moeder

Brieven aan mijn zoon Joah. Ik schrijf ze, hij leest ze niet. Tenminste, daar ga ik vanuit of er moet in de hemel iets bedacht zijn op het analfabetisme bij baby’s. Wellicht dat Jezus ze voorleest als verhaaltje voor het slapen gaan, al kan ik me dan wel wat spannenders indenken dan de gedachten en belevenissen van een rouwende moeder. Ik publiceer ze, iedere tweede vrijdag van de maand, omdat jij (of iemand uit je omgeving) er misschien iets aan hebt. 

Draag elkaars lasten

Alleen

Ik vertrek met pijn in mijn buik. Het plan om met meerdere mensen naar deze trouwerij te gaan, gaat door allerlei omstandigheden niet door. Ik heb echter aan een van de medewerkers beloofd dat ik er zou zijn als ondersteuning. Trouw als ik ben, wil ik me daaraan houden. Maar om heel eerlijk te zijn ben ik niet zo van het alleen. Alleen vind ik stom en saai en vooral heel erg ongezellig.
Ik praat mezelf moed in. ‘Je gaat niet voor jezelf. Je gaat voor de ander!’
Dus zit ik in mijn eentje op een rij waar 30 andere stoelen staan.
Leuk vind ik het niet. Maar voor de ander doe ik het.  De zin “Draag elkaars lasten” komt in mijn hoofd op. Voor mij betekent dat: “Help de ander, altijd!”

Het schrijven van een kaart

“Help, ik weet niet wat ik schrijven moet!”

Het is ‘baby loss awareness’ week. Een week waarin er extra aandacht gevraagd wordt voor ouders en gezinnen die een kindje verloren zijn. Afgelopen maandag moedigde ik je aan een kaartje te sturen naar iemand waarvan jij weet dat ze een kindje zijn verloren. Ik hoop dat je zo moedig bent geweest dat te doen. Dat het gelukt is woorden op het kaartje te zetten en deze te posten.

Zonder woorden

Mocht dat niet zo zijn dan hoop ik je een beetje te helpen. Want wat zet je op zo’n kaartje?
Wat schrijf je aan iemand die een kindje verloren heeft? Welke woorden zijn goed?

Biddende roofvogel

Biddend, tegen de wind in.

De wind zorgt ervoor dat mijn haren alle kanten opvliegen. Met een stevige zwaai duw ik ze uit m’n gezicht om niet veel later dezelfde handeling te moeten verrichten. Ik loop op een pad door de weilanden. Een klein stukje natuur in de randstad. De wind waait hier. Altijd.

Boven een van de weilanden hangt een roofvogel.
Ik zie aan z’n vleugels dat hij ook ‘last’ heeft van de wind. Zijn vleugels gaan zachtjes op en neer. Hij moet in beweging blijven. Zijn kop naar beneden. Zijn oog op z’n prooi gericht.
Hoe de wind ook waait, de vogel lijkt op hetzelfde punt te hangen, tot het moment dat het de juiste tijd is. Dan vliegt hij pijlsnel naar beneden. Ik kan niet zien of hij zijn prooi te pakken had. Was zijn bidden het wachten waard?